Autorem serii jest Rafa艂 Sobierajski.

Tytu艂owe przes艂anie pochodzi z pewnego bardzo m膮drego, cho膰 pozornie zabawnego filmu promuj膮cego pewien festiwal techno. Ale jest w tym czysta prawda, dlatego postanowi艂em pos艂u偶y膰 si臋 tym cytatem z wuja Zygmunta i zatytu艂owa膰 nim cykl tekst贸w, w kt贸rych b臋d臋 poleca艂 Wam muzyk臋.

Czasami gitarow膮, czasami polsk膮, a czasami nie. Uzna艂em, 偶e jedynym s艂usznym wyznacznikiem, poza moim gustem, jest jej jako艣膰. Oceniana subiektywnie, ale mam nadziej臋, 偶e w wi臋kszo艣ci si臋 ze mn膮 zgodzicie. Je艣li nie, te偶 spoko, z dyskusji cz臋sto powstaje co艣 dobrego. Ale nie przed艂u偶aj膮c, lecimy.

Marylin Manson – popkultura, performance, ale i jako艣膰

Czy Marilyn Manson to popkultura? Zdecydowanie tak. Czy mainstream? Ju偶 od dawna nie. Natomiast wci膮偶 uwa偶am 偶e to jeden z ostatnich, obok Madonny i Lady Gagi, wielkich performer贸w w muzyce. I nawet jak nie jest w formie, co potwierdzi艂 ostatni koncert na Torwarze, to wci膮偶 jest to Artysta przez du偶e A. I udowodni艂 to ostatni膮 p艂yt膮, Heaven Upside Down.

Wiem, 偶e wielu fan贸w zachwyci艂a poprzednia p艂yta, The Pale Emperor, ale mnie zwyczajnie znudzi艂a, wol臋 tego 偶ywio艂owego, ekscentrycznego, przebojowego Mansona, i taki jest ten album. Wydaje si臋 偶e to powr贸t do tego, co ostatnio serwowa艂 na Mechanical Animals, a wci膮偶 brzmi 艣wie偶o.

Szkoda, 偶e nie potwierdzi艂 tego na ostatnim koncercie na Torwarze, podczas kt贸rego sprawia艂 wra偶enie znudzonego, a ca艂y performance wydawa艂 si臋 by膰 odwalany na si艂臋鈥 No ale c贸偶, ka偶dy ma gorsze i lepsze dni. Tak czy inaczej, p艂yt臋 polecam mocno.

Do you even djent bro?

Polski odbiorca muzyki gitarowej jest odbiorc膮 bardzo konserwatywnym. 艢wietnie maj膮 si臋 u nas klasyczne gatunki, death, thrash, black metal, odradza si臋 heavy (szkoda 偶e w tak patologicznym wydaniu jak Nocny Kochanek), natomiast nie za bardzo przyj臋艂y si臋 nowe gatunki takie jak metalcore czy djent. Co dziwi, bo kilkana艣cie lat temu polscy odbiorcy szaleli na punkcie numetalu, kt贸ry by艂 du偶o bardziej rewolucyjny ni偶 te dwa gatunki.

Jako jeden z tych, kt贸rzy wtedy oszaleli, i tych kt贸rzy metalcore鈥檜 i djentu s艂uchaj膮 nami臋tnie, przyznam 偶e nie do ko艅ca rozumiem. No ale jest jaka艣 prawid艂owo艣膰 w tym, 偶e jak co艣 jest 艂atwe i widowiskowe, to si臋 przyjmuje, dlatego ca艂y kraj ogl膮da Mundial i regularne baty reprezentacji, a niedu偶y procent kibicuje w innych dyscyplinach w kt贸rych Polacy s膮 mistrzami.

W ka偶dym razie dwie kolejne propozycje b臋d膮 odpowiada艂y tym w艂a艣nie gatunkom.

Jinjer – w studiu i na 偶ywo

Wschodnia Ukraina, Donbas, Gorlovka. Tutaj sz艂a linia frontu w trwaj膮cej wci膮偶 wojnie rosyjsko-ukrai艅skiej. St膮d pochodzi zesp贸艂 Jinjer.

I to jest niesamowite, 偶e maj膮c tak nie艂atwe warunki i start ci muzycy osi膮gn臋li tak niesamowity poziom. Pami臋tam jak kilka lat temu z moim nieistniej膮cym ju偶 zespo艂em grali艣my z Jinjer kilka koncert贸w w Polsce, i wtedy byli艣my pod wra偶eniem kunsztu, dba艂o艣ci o szczeg贸艂y w muzyce i wizerunku, konsekwencji, uporu, i ogromu talentu jaki na pewno maj膮. Instrumentalnie jest to poziom 艣wiatowy, ale to, co Tatiana potrafi zrobi膰 ze swoim g艂osem, to jest co艣 niesamowitego.

O naturalnym, 艣wietnie wygl膮daj膮cym, i jednak w jakim艣 stopniu przemy艣lanym performance scenicznym nie wspominam. M贸wi si臋, 偶e 鈥渘a p艂ycie to ka偶dy umie鈥, no to zapraszam na koncerty, sami pos艂uchajcie i wr贸cimy do tematu, OK?

Jinjer studyjnie:

A teraz live:

Nu-metal, rapcore, djent – co si臋 dzieje w Polsce?

TERAZ POLSKA, czyli dwie propozycje z rodzimego podw贸rka. I przyznaj臋, 偶e jest w tym troch臋 prywaty, bo oba zespo艂y znam (pierwszy lepiej i bli偶ej), oba lubi臋 muzycznie i personalnie.

Ninja Syndrom, bo o nich chc臋 wspomnie膰, to jeden z kilku dos艂ownie polskich zespo艂贸w, kt贸re pr贸buj膮 zara偶a膰 rodzimych s艂uchaczy djentem. Nie brakuje go w kompozycjach, a nawet w tych pozornie 艂atwiejszych w odbiorze on wci膮偶 gdzie艣 w brzmieniu jest s艂yszalny.

Uwielbiam tych facet贸w, by艂em z nimi na dw贸ch trasach, widzia艂em, co potrafi膮 na koncertach. Po艂膮czenie dw贸ch wokali: rapu i scream贸w/czystych wokali jest co prawda inspirowane (ma艂o w Polsce popularnym) Hacktivist, ale zezpo艂贸w z jednym 艣piewaj膮cym wokalist膮 jest od groma i jako艣 nikt nie twierdzi 偶e ten model jest autorski 馃槈

Poza tym, por贸wnania do brytyjskiego Hacktivist s膮 raczej komplementem. Panowie maj膮 na koncie dwie EP (obie dost臋pne na ich Youtubie, EP II r贸wnie偶 do ods艂uchu w serwisach streamingowych), trzecia jest na finiszu. Ta ostatnia b臋dzie o tyle ciekawa, 偶e za produkcj臋 odpowiada Daniel Bergstrand, producent takich gigant贸w jak Meshuggah, In Flames, czy nasz rodzimy Behemoth.

Panowie zarejestrowali w jego szwedzkim studiu trzy utwory i to one, wraz z bonusami, ujrz膮 艣wiat艂o dzienne jesieni膮. Czy to muzyka dla ka偶dego? Nie. Czy jest 艂atwa? Nie bardzo. Czy jest dobra? Technicznie to najwy偶szy poziom, produkcyjnie r贸wnie偶, a jak si臋 s艂ucha – oce艅cie i dajcie znaka.

Ich ostatni klip na YouTube:聽Haters:

Pozna艅 to do艣膰 p艂odne miasto je艣li chodzi o muzyk臋, jest matecznikiem thrashu (Acid Drinkers, Flapjack), cz臋艣ci polskiego hiphopu (52, S艂o艅), ale mimo 偶e wymienione rzeczy lubi臋 i szanuj臋, najbardziej spo艣r贸d pozna艅skich kapel ceni臋 HOPE.

Bo kto powiedzia艂, 偶e rap z gitarami mog膮 robi膰 tylko Amerykanie? I kto powiedzia艂, 偶e Poznaniacy nie zrobi膮 tego lepiej? Nikt, dlatego zrobili to i zrobili lepiej. Bo o ile por贸wnania do Limp Bizkit s膮 naturalne, o tyle Hope to nie jest zesp贸艂 kt贸ry kontynuuje stylistyk臋. Dla nich to jest tylko wyj艣ciowa, z kt贸rej id膮 dalej swoj膮 drog膮. I mimo 偶e niedawno zrezygnowali z dw贸ch wokali (w modelu podobnym do Ninja Syndrom, czyli rap – Kroto i growle/screamy – Zima), to Kroto naprawd臋 艣wietnie wype艂nia ca艂膮 przestrze艅 mikrofonow膮, mimo 偶e Zima to bardzo dobry wokalista i frontman i obawia艂em si臋 jak b臋d膮 wygl膮da艂y koncerty bez Niego. Ju偶 obaw nie mam.

Mo偶na si臋 spodziewa膰, 偶e nowa p艂yta b臋dzie bardziej w klimacie uwielbianego przeze mnie i rzesze fan贸w kawa艂ka * (gwiazdka), to sugeruj膮 oba single z nadchodz膮cej p艂yty, (a zw艂aszcza drugi, Tired of Waiting kt贸re s膮 bardzo przebojowe, a mniej rapcore鈥檕we ni偶 dotychczas.

My艣l臋 偶e to dobra zmiana, bo kto zna ten zesp贸艂, a przez 12 lat sporo ludzi go pozna艂o, wie, 偶e na 偶ywo takiej energii i naturalno艣ci niewiele band贸w jest w stanie dowie藕膰. I to udowodnili podczas koncertu na du偶ej scenie na Pol鈥檃nd鈥橰ock Festival w tym roku.

 

Tyle ode mnie na razie, licz臋 偶e uwa偶nie przes艂uchacie powy偶sze i podzielicie si臋 opini膮 poni偶ej.


Rafal SobierajskiAutorem tekstu jest Rafa艂 Sobierajski – zwi膮zany na co dzie艅 z bran偶膮 social media, lecz tak偶e bardzo mocno z rynkiem muzycznym – ex-wokalista nieistniej膮cego ju偶 (niestety) zespo艂u Another Source Of Light.

Wi臋cej o nich:聽https://www.youtube.com/user/AnotherSourceOfLight/about

 

Grafika w nag艂贸wku:聽Jinjer (UA), Poznan, 2nd May 2014 https://www.deviantart.com/khayi/art/Jinjer-458087979 autorstwa khayi

Comments (2)
  1. Jacek

    17 sierpnia, 2018 at 7:25 am

    Polecam r贸wnie偶 z Polski zesp贸艂 Mama Selita.

Comments are closed.